Ülkemizde haksız rekabete ilişkin kurallar 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nda düzenlenmiş olup Kanun’da haksız rekabetin tazminat sorumluluğu yanında ceza sorumluluğuna da sebep olabileceği belirtilmektedir:
Kısaca, Kanun’un 62. maddesinde “”55. maddede yer alan fiilleri kasten işleyenler” iki yıla kadar hapis veya adli para cezasıyla cezalandırılırlar.” hükmü yer almaktadır.
55. maddede yer alan fiiller genel olarak Dürüstlük kuralına aykırı reklamlar ve satış yöntemleri ile diğer hukuka aykırı davranışlar olarak belirlenmiş ve devamında bu davranışlara örnek teşkil edebilecek eylemlere yer verilmiştir.
Aşağıdaki Yargıtay kararında sanıkların şikayetçi firmanın ürettiği fırın kapaklarının üzerine kendisine ait kırmızı etiket baskılarını yapıştırması ve bu yolla müşterilerin kendisini aramasını sağlaması eylemi haksız rekabet olarak değerlendirilmiş ve ilk derece mahkemesinin sanıkların beraatine ilişkin kararının bozulmasına karar verilmiştir:
“Dosya kapsamı, tanık anlatımları, İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2014/692 Esas sayılı dosyası kapsamında aldırılan bilirkişi raporunundaki ”…bastırılan kırmızı etiket baskılarının davacı tarafından imal edilmiş olan çalışır vaziyetteki fırın kapaklarına yapıştırılması ve bu yolla ürün bakım ve tamirat işleri kapsamından kendilerinin aranmasını temin etmeleri müşteri servisini kendi şirketlerine kanalize etmeleri ( müşteri potansiyelini ve pazarlama ağını bir başka şirkete çekmeye çalışmaları ) fiili de haksız rekabet olarak değerlendirildiği” şeklindeki tespitler ile Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 13.05.2014 tarih 2012/21365 Esas, 2014/ 15521 Karar sayılı ilamı içeriği birlikte değerlendirildiğinde sanıkların müsnet suçu işlemiş oldukları sabit olduğundan mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA…” (19. Ceza Dairesi 2016/7819 E. , 2017/5326 K.)
DR Hukuk
